Sipaliwini (SIP)

Sipaliwini is het grootste district van Suriname, gelegen in het zuiden van het land. Het district beslaat een oppervlakte van ongeveer 130.567 km² en heeft een bevolking van 37.065 mensen volgens de volkstelling van 2012. Het gebied is dunbevolkt en bestaat voornamelijk uit tropisch regenwoud, bergen en savannes.

Het district werd in 1983 opgericht en heeft geen regionale hoofdstad, aangezien het rechtstreeks wordt bestuurd door de nationale overheid in Paramaribo. Sipaliwini is verdeeld in zes ressorten: Curuni, Boven Coppename, Boven Saramacca, Boven Suriname, Kabalebo en Tapanahony.

De bevolking van Sipaliwini bestaat voornamelijk uit inheemse volkeren en Marrons. Ongeveer 14% van de bewoners beschouwt zichzelf als inheems, terwijl 76% Marron is. De inheemse bevolking omvat vijf stammen: de Akoerio’s, de Arowakken, de Karaiben, de Trio’s en de Wajana’s. Deze stammen wonen langs verschillende rivieren, zoals de Lawa, de Oelemari, de Paloemeu, de Sipaliwini en de Tapanahoni.

Sipaliwini staat bekend om zijn ongerepte natuur en biodiversiteit. In 1998 werd het Centraal Suriname Natuurreservaat opgericht, dat drie bestaande natuurreservaten omvat: Raleighvallen, Tafelberg en Eilerts de Haangebergte. Dit reservaat werd in 2000 door UNESCO aangewezen als werelderfgoed vanwege het ongerepte tropische regenwoudecosysteem.

Het district heeft een rijke geschiedenis en cultuur, met archeologische vondsten die wijzen op de aanwezigheid van jager-verzamelaars tijdens het Paleolithicum. Ondanks de uitdagingen van de afgelegen ligging en beperkte infrastructuur, blijft Sipaliwini een belangrijk gebied voor ecotoerisme en natuurbescherming in Suriname.